తెలుగు అంటే..
‘35 మార్కుల సబ్జెక్టు’ కాదు!
ఒకజాతి జీవనరాగం.. కోట్ల గుండెల స్పందన
మనది తేనెలొలుకు తెలుగు.. అంబరాన్నంటే సంబరాల వెలుగు
ఇడుపు కాయితం ఇచ్చుకునేంత వేరు తెలుగు కాదు
ప్రాంతాల హద్దులను చెరిపేసే అమృత తుల్యమైన అజంతా భాష
పోతన, వేమన, త్యాగయ, అన్నమయ, గిడుగు, గురజాడ..
పరాయివాడైనా మనసున్నోడిగా భాషను బతికించిన సీపీ బ్రౌన్ దొర
తెలుగును అజరామరం చేసిన ఎందరో మహానుభావులు
తెలుగు భాషా దినోత్సవం సందర్భంగా ‘మినిట్ 2 మినిట్’ ప్రత్యేక కథనం
మినిట్ 2 మినిట్, స్పెషల్ డెస్క్: తెలుగు అంటే ముక్కీ మూలిగీ తెచ్చుకునే ‘35 మార్కుల’ సబ్జెక్టు కాదు. అది ఒక జాతి శ్వాస… జనజీవన సంస్కృతి! కోట్ల గుండెల స్పందన. 2026 నాటి పరిస్థితులు చూస్తుంటే భాష మీద అనవసర వివాదాలు, సరిహద్దుల యాగీలు పెరిగిపోయిన వాతావరణం కనిపిస్తోంది. “మా లిపి వేరు, మా భాష వేరు… ఆంధ్రాకు భాషే లేదు, తెలంగాణ భాషే వేరు” అంటూ సోషల్ మీడియా సాక్షిగా రేగిన రభస అంతా ఇంతా కాదు. ఇడుపు కాయితం ఇచ్చుకున్నంత సులువుగా విడిపోవడానికి తెలుగేమీ.. ప్రాంతాల హద్దులకు లోబడిన చిన్న భాష కాదు. ప్రాంతాల పేర్లతో, యాసల పేర్లతో హద్దులు గీసి విడదీయడానికి తెలుగు కేవలం మూడు అక్షరాల పదం అంతకన్నా కాదు. అది శతాబ్దాల కాలప్రవాహాన్ని తట్టుకుని నిలబడిన మహా వృక్షం.
సంగీత సరస్వతి స్వయంగా మెచ్చిన తీయనైన భాష మన తెలుగు. ఆ శ్రీవేంకటేశ్వరుడు సహితం తెలుగు పదాల అమృతధార కోసం అన్నమయ్యకు జీవం పోశాడు. రాజుల పంచన చేరి రాయబారాలు నడపడానికి ఇష్టపడక, కష్టమైనా సరే హాలికుడిగానే ఉండి భాగవతాన్ని జగత్తుకు అందించాడు పోతన. మనసారా రాముడి సేవలో తరిస్తూ భిక్షమెత్తి స్వర నీరాజనాలు అర్పించాడు త్యాగయ్య. వేదాంతాన్ని సామాన్యుడి పామర భాషలోకి మార్చి పద్యాల రూపంలో లోకానికి ఉపదేశించాడు ప్రజాకవి వేమన. అటువంటి తెలుగు భాష వెలుగులను, మాధుర్యాన్ని కళ్లారా చూసిన శ్రీకృష్ణదేవరాయలంతటి మహా చక్రవర్తి “దేశభాషలందు తెలుగు లెస్స” అంటూ ఈ భాషను దేవభాషగా కీర్తించాడు.
తెలుగు మనది మాత్రమే కాదు… పరాయివాడైనా సరే మనసున్నోడిగా ఈ భాష గొప్పతనాన్ని గుర్తించి, నిఘంటువులు రాసి, పాత తాళపత్ర గ్రంథాలను వెలికితీసి తెలుగును బతికించిన మహానుభావుడు సీపీ బ్రౌన్ దొర. తెల్లవాడైనా తెలుగు మమకారాన్ని గుండెల్లో నింపుకుని ఈ భాషకు అజరామరమైన సేవ చేశారు. అటువంటి మహనీయులు ఎందరో తమ జీవితాలను ధారపోసి మన తెలుగును నిలబెట్టారు.
రాయలసీమ నుంచి తెలంగాణ వరకు, కోస్తా నుంచి ఉత్తరాంధ్ర వరకు… ఏ ప్రాంతమైనా, ఏ యాస అయినా అది తెలుగే! ఆదిలాబాద్ నుంచి చిత్తూరు దాకా, బరంపురం నుంచి బెంగళూరు దాకా, మంచిర్యాల నుంచి మద్రాసు వరకు వ్యాపించిన విస్తృత స్వరం మనది. మట్టి వాసనతో నిండిన ప్రతి మాట, ప్రతి యాస తెలుగు తల్లి మెడలో అందమైన రత్నాల హారమే!
పండితుల గ్రాంథిక పంజరం నుంచి భాషను విడిపించి, ప్రజల వ్యావహారిక భాషకు పట్టం కట్టిన గిడుగు వేంకట రామమూర్తి, గురజాడ అప్పారావు లాంటి మహనీయులు ఉద్యమించి భాషను సామాన్యుడి చెంతకు చేర్చింది ఇందుకోసమే. “భాషలందు వేరు రేఖలు పొడమెనేని జనములందు సఖ్య సమితి నశించు” అంటూ గురజాడ అన్న మాటలు నేటికీ ఆదర్శం. ప్రజాభాషగా రూపుదిద్దుకున్న రోజే మన జాను తెలుగు సరికొత్త రసరమ్యతను సంతరించుకుంటుంది. భాష కోసం పరితపించిన మహాకవి శ్రీశ్రీ అన్నట్టు… మన తెలుగు ప్రపంచ భాష! దేశంలోనే అత్యధిక జనం గుండెల్లో నిండిన అత్యున్నత భాష. ఏ రీతిగా మాట్లాడినా, ఏ యాసలో పలికినా అక్షరం ఒకటే, ఆ భావం ఒకటే. మనందరి గుండెల్లో ప్రవహించే రక్తం ఒకటే. సరిహద్దుల గోడలు బద్దలు కొట్టి, ప్రాంతీయ విద్వేషాలకు స్వస్తి చెప్పి, సమైక్య స్వరంతో “మనది తేనెలొలుకు తెలుగు.. అంబరాన్నంటే సంబరాల వెలుగు” అని సగర్వంగా చాటుదాం. తెలుగు భాషా దినోత్సవం సందర్భంగా మన మాతృభాషకు గుండెల్లో గుడికట్టి పూజిద్దాం!
వందే తెలుగు… జై జై తెలుగు!
